Να είσαι ο εαυτός σου

Ακούμε πολύ συχνά την παρακίνηση “να είσαι ο εαυτός σου“! Και πολύ σωστά.

Να είμαι ο εαυτός μου.

Ποιος είμαι όμως;

Με γνωρίζω πραγματικά ή μήπως με βλέπω μέσα από τα μάτια των άλλων;

Μήπως είμαι αυτός ο εαυτός που για να ικανοποιήσω την αρχέγονη ανάγκη όλων των ανθρώπων “να ανήκουν” με έχω διαμορφώσει όπως με θέλουν οι άλλοι;

Μήπως οι σκέψεις μου, οι πεποιθήσεις μου, τα πιστεύω μου και, εν τέλει, η όλη μου συμπεριφορά και η ίδια μου η ζωή είναι προσαρμοσμένα στα κοινωνικώς αποδεκτά πρότυπα;

Είμαι εγώ ή ένας άλλος Εγώ;

Εύλογα γεννάται το ερώτημα: Πότε, Πώς και Πού θα με βρω;

Πότε; Αν βρίσκεσαι σε αυτό ακριβώς το σημείο της πορείας της ζωής σου, τώρα είναι η κατάλληλη ώρα.

Πώς; Με τον τρόπο που ταιριάζει σε σένα. Με σεβασμό στα συναισθήματά σου, στην αντοχή σου και με τη δική σου ταχύτητα.

Είναι μία διαδικασία για την οποία χρειάζεσαι συνοδοιπόρους.

Χρειάζεσαι ανθρώπους που να μπορούν να σε στηρίξουν, να δεχτούν όλο το φάσμα των αντιδράσεων και των αντιστάσεων, στο οποίο μπαίνουμε όταν πάμε να σπάσουμε το κατεστημένο και τη συνήθεια.

Να είναι εκεί στο πλευρό σου, έχοντας κάνει τον δρόμο πριν από σένα, γνωρίζοντας ήδη από πρώτο χέρι, τις δυσκολίες που έχει αυτός ο αγώνας.

Να είναι οι συνοδοιπόροι σου και όχι οι κριτές σου.

Πού; Πολύ κοντά. Μέσα σου. Εκεί που κρύβεις όλο σου το θησαυρό. Εκεί που βρίσκεται όλη σου η αλήθεια. Εκεί όπου έχεις κρατήσει όλα αυτά τα χρόνια ότι πιο πολύτιμο έχεις στη ζωή σου.

Τον εαυτό σου.

Αυτόν που δικαιούται να εμφανιστεί και να αναλάβει τα ηνία της ζωή σου και της ευτυχίας σου.